روستاگردی

روستاگردی

روستاگردی رو عاشقم. روستاهای سمت دریا رو دوست ندارم ، همشون لب تختن بدون هیچ پستی و بلندی ، حالا هر چقدرم دار و درخت داشته باشن. روستا باید روی کوه باشه ، از تو کوچه پس کوچه ها و تراس خونه ها جنگل ببینی آسمون ببینی ، منظره ببینی. اینجایی که صبح رفتم، تو بچگی پاتوق همشهری هام بود. امام زاده ای که شباش غلغله بود .‌کل خاندان گلی از طرف پدری جمع میشدیم و شب از این طرف تا اون طرف زیلو پهن می کردیم( سر جمع ۱۵ نفرم نبودیم). بزرگترا حرفای بزرگونه می زدن ما هم بازی می کردیم. اخر شب هم بابا برامون از مغازه های دور و بر تهیه می کرد و برمی گشتیم. الان خیلی عوض شده. به جای امام زاده ی کوچولو موچولو یه ساختمون بزرگ ساختن ، قشنگه ولی دیگه چوبی نیست. از پنجره های خیلی بزرگش ، جنگل روی کوه معلومه. انقدر اسمون قشنگ بود که نگو. یکم نشستم ، خواستم براتون دعا کنم ولی دعاهام این مدلی بود ، یه مادر : کمردرد، تارا : بچه ، مشوش : دانشگاه ، پارادوکس : کار لیلی : نذرش ، هانیه : باباش، زانوش و ... چرا؟ چون دخترک هی سیخونک می زد که بریم بریم. امیدوارم فرشته ها مطلب گرفته باشن و جای دعاهامم جابجا نشده باشه

+دستم که به حرم امام رضا نرسید ، حداقل امام زاده رفتم.

+ یکم بالاتر یه امام زاده هست توی جنگل که باید پیاده بریم. نشون کردم واسه سری بعدی مخ طرف بزنم منو ببره

درباره وبلاگ

دوستان عزیزم من ، من بی معرفت نشدم ، فقط رسیدگی به منزل با دوتا بچه یخورده زمان بیشتری از من می گیره ، فقط می رسم به وبلاگهای بروز شده در زمان محدود سر بزنم ، ولی به یاد همتون هستم ، لطفا پوزش منو پذیرا باشید

آخرين مطالب

اشتباه کردم

روستاگردی

چه کنم؟

پسرک قبل از استارت حرکت

فکت اسباب بازی های ۴

چالش مونولوگ نویسی برعکسی

گلی حسود نداشتیم، که داریم

هوا دلپذیر شد

گلی مدبر می شود

تنوین دیدار

لینک های مفید

لینک های مفید

آرشيو مطالب